Minningar um ömmu Bíbí

Þó amma Bíbí sé horfin á braut lifa enn góðar minningar þar sem umhyggja, fegurð og jákvæð orka blandast saman. Þessa kosmísku blöndu mátti finna í fjölmörgu sem amma tók sér fyrir hendur og var hún meðal annars úrvals kokkur sem gat eldað ljúfenga rétti af margvíslegum toga. Í þeim efnum fór amma ekki í mat-greiningarálit því einfaldir réttir eins og grilluð samloka með skinku og osti voru meðhöndlaðir af umhyggju og næmni fyrir smáatriðum þar sem grófleiki á brauði, magn af smjöri og tegund af osti myndaði áhrifaríka heild fyrir bragðlaukana.

Heimili ömmu og afa Þóris, á Aragötu 4, var sömuleiðis kyngimagnað. Um leið og það bjó yfir einhverjum dulúðleika var það á sama tíma ótrúlega skemmtilegt. Arkitektúr hússins var vissulega afar vel heppnaður en töfrarnir fólust þó vafalaust í lífinu sjálfu sem þarna fór fram. Fjölbreytileg flóra listaverka setti svip sinn á innra rýmið ásamt ljósmyndum frá ólíkum tímum en lífsgleðin skein jafnframt skært í augum og fasi hundanna; Tinnu, Choice, Ljúfu, Sölku og nú síðast Hróa.

Það sveif vissulega andi yfir heimilinu á Aragötunni. Hugsanlega vegna þess að útvarpið var stillt á gömlu gufuna og þegar tekin var kría (gerðist ósjaldan) var notalegt að vakna við flugvéla-nið frá Reykjavíkurflugvelli sem okkur ömmu fannst vera vanmetinn kostur þess að hafa flugvöllinn áfram á sínum stað. Andinn sem sveif var þó umfram allt andi ömmu Bíbí, nærvera hennar með sínum húmor, gleði og góðmennsku. Það var nefnilega ótrúlega gaman bara að “hanga” með ömmu, leigja vídeóspólu og búa til mjólkurhristing eða að labba með ömmu og hundana niður í mýrina fyrir neðan Oddagötu.

Fjölmargar góðar stundir áttum við amma saman öll þessi ár en síðasta árið var kominn lítill ungi í heiminn sem fannst jafn spennandi og mér að heimsækja ömmu Bíbí. Það var alltaf magnað að sjá litlu dóttur mína eiga samskipti við langaömmu sína sem var 88 árum eldri. Með lotningu og áhuga í augum virti hún ömmu fyrir sér um leið og hún snerti gamalt og hrjúft andlit hennar. Amma strauk á móti silkimjúkum kinnum Sólveigar Öldu og án orða átti sér stað heillandi samtal sem einkenndist af jafnvægi þessara ólíku vera, sinnar á hvorum enda tímaássins.

Síðustu pælingar sem við amma köstuðum á milli okkar var þessi aldursmunur hennar og dóttur minnar. Manneskja sem var 88 árum eldri en amma var fædd árið 1840 og barn sem fæðist 88 árum eftir Sólveigu Öldu er fætt árið 2104.

Þó við vitum ekki hvað framtíðin ber í skauti sér þá er vel hægt að vera bjartsýnn ef við leyfum okkur að vera innblásin af ömmu Bíbí, hennar jákvæðu orku, umhyggju og fegurð. Við verðum bara að muna að leggja alúð við litlu hlutina, líkt og amma gerði svo vel því margt smátt gerir eitt stórt.

Minningargreinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 29. desember 2017, daginn sem amma var jarðsungin.